Style Switcher

Layout options
  • Boxed Layout
  • Full Width Layout
Primary Color

 

میراگرها (Damper) عامل اتلاف انرژی لرزه ای وارد به ساختمان هستند و با به کار بستن انها در ساختمان ها میتوان انتظار داشت که سازه که در مقابل انواع بار های دینامیکی ناشی از زلزله رفتاری مناسب و مطلوب از خود ارائه دهد.

با پیشرفت علم مهندسی عمران و طراحی سازه های مقاوم در برابر زلزله و مقاوم سازی ساختمان‌های موجود، تحقیقات بسیار وسیعی در کشورهایی نظیر ژاپن، نیوزلند و ایالات متحده انجام شد و نتایج این تحقیقات در قالب ایده ای جدید جهت مقاوم سازی لرزه ای ساختمان ها اعلام شد. در این روش ها که از اوایل دهه ۱۹۶۰ پایه ریزی شد، ممانعت از لرزش ساختمان ها در هنگام زلزله و کاهش آسب پذیری سازه ها در رأس کار قرار داشت.

هدف اصلی در این روش ها جلوگیری از انتقال مستقیم نیروی زلزله از پی به سازه می باشد. این موضوع مزیت اصلی این شیوه در مقابل شیوه های معمول مقاوم سازی از قبیل نصب بادبندها قاب‌ های خمشی،دیوارهای برشی و...که همگی باعث سخت ترکردن سازه ها درمقابل نیروهای زلزله می باشند.

دراین روش(استفاده از دمپر)چون نیروی زلزله بهساز هوا رد نمیشود و یا سهم اندکی از آن به سازه منتقل میشود نتایج زیر رامیتوان انتظار داشت :

 

ü      تغییر مکان طبقات و تغییر مکانهای نسبی طبقات (drift) کاهش یابد.

ü      کاهش قابل ملاحظه ای در شتاب طبقات بوجود می آید.

ü      خسارات سازه ای و نیز خسارات غیر سازه ای به مقدار محسوس کاهش یابد.

ü      از مشکلات معماری در طراحی ساختمان ها کاسته شود.

ü      هزینه اجرای سازه ها بدلیل کاهش نیروهای طراحی کاهش یابد.

 

انواع مختلفی از میراگر ها وجود دارد که برخی از مهمترین آنها به اختصار در ادامه آورده می شود:

·         میراگر اصطکاکی

·         میراگر جرمی

·         میراگر الاستومری

·         میراگر هیسترزیس

·         میراگرهای ویسکوز

   
نمایی از اجرای دمپر در زیر سازه